Cel

13173830_818894888244098_4721666302340926917_n

Ci, którzy pragną się przyczynić do powstania tego wyjątkowego miejsca pamięci i jego obecnego kształtu mają na celu, aby na różne sposoby – poprzez wystawy, rekolekcje, konferencje naukowe, organizacje rocznic celebracji na cześć męczenników – utrwalać pamięć o męczennikach za wiarę XX wieku i wszystkich tych, którzy niesprawiedliwie cierpieli i cierpią również dzisiaj podczas wojny na wschodzie Ukrainy.

Przecież to są wydarzenia i tysiące naszych rodaków, których zapomnieć nie można. Przesłaniem ich życia były słowa: »Nie poddamy się«. Oni nie poddali się złu, które zawsze jest niszczące, a szczególnie, gdy polega na przemocy człowieka nad człowiekiem i systemu nad społeczeństwem.

Kiedy zostałem przełożonym Delegatury Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej na Ukrainie, trwała odbudowa świątyni tywrowskiej w podziemiach, w których wraz z wywiezieniem wielu śmieci znaleźliśmy szczątki męczenników i od razu wiedziałem, że to skarb, wobec którego nie mogę pozostać obojętnym. Zaczęły się żmudne starania o stworzenie godnego dla nich miejsca. Przyświecał mi jeden cel: ukazać życie tych bolesnych w skutkach czasów. Obecne życie i odradzajca się wiara są następstwem tamtych czasów. Sanktuarium ukazuje los Kościoła na Ukrainie, który odradza się wraz z nim.

Memoriał będzie bardzo ważną instytucją edukacyjną, w której zwłaszcza młodzi ludzie będą mogli poznawać prawdę o niedawnych prześladowaniach za wiarę w Kościele na Ukrainie i ludziach, którym Kościół zawdzięcza wolność. Będzie to nowoczesna forma prezentacji życia i działalności katolików w czasie prześladowań komunistycznych. W zbiorach przyszłego muzeum jest wiele pamiątek związanych z ich życiem, pracą, uwięzieniem oraz męczeńską śmiercią. Można będzie tam obejrzeć ich życie z czasów dzieciństwa, przedmioty codziennego użytku, a także liczne pamiątkowe fotografie. Do najcenniejszych eksponatów należeć będą rzeczy, w których męczennicy zostali zamordowani.