IV. Szkoła

szkila01 Idące do szkoły dzieci rodzin katolickich zmuszano do wyrzekania się swojej wiary. Poczynając od roku 1930, uczniowie- zuchy obiecywały nie chodzić do kościoła i miały za obowiązek nosić na piersi gwiazdkę z podobizną małego Lenina. Później stawały się pionierami i nosiły na szyi czerwony krawat i obiecywały angażować się w rozpowszechnieniu idei komunizmu. W szkole przy każdej okazji, różnymi sposobami prześladowano dzieci wierzące. Często je pytano i prawie codziennie wywoływano do tablicy. Trzeba było przed wszystkimi pokazać, ze dziecko z katolickiej rodziny jest głupie, i że religia to ciemnogród. W szkole mówiono, że słowo „katolik” jest pochodzenia ukraińskiego czy rosyjskiego od słowa kat, czyli morderca. Komuniści wielu ludzi przekonywali, że słowo „katolik” to o wiele gorzej, niż „nazista”, dlatego i wymawiai go z ironią i lekceważeniem.

Dzieciom w szkole stawiano niskie oceny, nawet wówczas, gdy były zdolne i ładnie odpowiadały, albo w ogóle stawiano stopnie niedostateczne, udowadniając, że wierzący są “tępymi” uczniami.

szkola02

Prawie w każdą niedzielę dyrektorzy i nauczyciele szkół stróżowali przy wejściu do świątyni, aby odesłać dzieci z powrotem do domu ; zapisywano nazwiska tych, którzy wchodzili do kościoła i następnego dnia na apelu poniżano ich i krzyczano na nich jak zdrajców Ojczyzny. Kiedy nauczyciele widzieli, że uczniowie nosili na szyi krzyżyk, to go zdejmowano, deptano i wyrzucano do toalety. Dzieciom, które chodziły do kościoła, wystrzygano włosy w formie krzyża, a potem pluto na ten znak. Również celem lekcji było wychowanie młodzieży przeciw religii. Na przykład, w latach 70-ch na lekcjach z biologii uczono: “W czasach przed rewolucją choroby infekcyjne rozpowszechniały się przez różne obrządki religijne. Wiele dzieci podczas chrztu zarażało się dyzenterią i infekcyjnymi chorobami skóry, lub przeziębiało się i chorowało na zapalenie płuc. Jednym z źródeł infekcji była tak zwana komunia […]; obrzęd pocałunku krzyża i ikon stanowił jedno z największych źródeł infekcji chorób; dopiero potem, gdy w naszym kraju ustalono władzę radziecką, spadła liczebność chorób ”[i].

[i] Ботаника, Москва 1974, с. 205.